Diakon ma obowiązek głosić Ewangelię Chrystusa, i żyć tym, czego naucza. Ma naocznie budować to co zapisane w Piśmie świętym – ma budować wspólnotę, ma wcielać Słowo w życie, a przez to czynić Je wiarygodnym. Diakon pełni także „służbę liturgii”. Do głównych form posługi liturgicznej diakona zalicza się: sprawowanie chrztu, rozdawanie Eucharystii ( diakon w przeciwieństwie do akolitów i świeckich szafarzy, jest już zwyczajnym szafarzem komunii świętej). Diakon czyta Ewangelię, głosi Słowo Boże, podaje intencje modlitwy wiernych, usługuje kapłanowi, stojąc obok niego, sprawuje sakramentalia, przewodniczy obrzędom pogrzebu. Diakon ślubuje swojemu biskupowi cześć i posłuszeństwo, a także celibat, czyli zobowiązanie do życia w bezżeństwie i czystości. Jest również zobowiązany do odmawiania Liturgii Godzin.

Już pierwsze wspólnoty chrześcijan znają trzy formy i stopnie urzędu wynikającego ze święceń: Biskupi, Prezbiterzy, Diakoni. Diakoni powinni pracować w ścisłej i serdecznej jedności z biskupem. Są oni jego współpracownikami. Każdy diakon spełnia swoją funkcję na trzech płaszczyznach: Słowa, Liturgii i Miłości.

12 maja 2018 roku 4 alumnów V roku Wyższego Seminarium Duchownego w Ełku przyjęło w kościele pw. św. Jana Chrzciciela w Augustowie święcenia diakonatu:

  1. Piotr Tadeusz Bączyński
    Ruciane Nida, par. pw. Trójcy Świetej
  2. Piotr Bortkiewicz
    Giżyckio, par. pw. Świętej Anny
  3. Radosław Gulan
    Bargłów Kościelny, par. pw. Podwyższenia Krzyża Świętego
  4. Cezary Kościuk
    Augustów, par. pw. Świętego Jana Chrzciciela

31530985_1223229161141827_8422230000425500672_o