Diakon ma obowiązek głosić Ewangelię Chrystusa, i żyć tym, czego naucza. Ma naocznie budować to co zapisane w Piśmie świętym – ma budować wspólnotę, ma wcielać Słowo w życie, a przez to czynić Je wiarygodnym. Diakon pełni także „służbę liturgii”. Do głównych form posługi liturgicznej diakona zalicza się: sprawowanie chrztu, rozdawanie Eucharystii ( diakon w przeciwieństwie do akolitów i świeckich szafarzy, jest już zwyczajnym szafarzem komunii świętej). Diakon czyta Ewangelię, głosi Słowo Boże, podaje intencje modlitwy wiernych, usługuje kapłanowi, stojąc obok niego, sprawuje sakramentalia, przewodniczy obrzędom pogrzebu. Diakon ślubuje swojemu biskupowi cześć i posłuszeństwo, a także celibat, czyli zobowiązanie do życia w bezżeństwie i czystości. Jest również zobowiązany do odmawiania Liturgii Godzin.

Już pierwsze wspólnoty chrześcijan znają trzy formy i stopnie urzędu wynikającego ze święceń: Biskupi, Prezbiterzy, Diakoni. Diakoni powinni pracować w ścisłej i serdecznej jedności z biskupem. Są oni jego współpracownikami. Każdy diakon spełnia swoją funkcję na trzech płaszczyznach: Słowa, Liturgii i Miłości.

7 maja 2016 roku 4 alumnów V roku Wyższego Seminarium Duchownego w Ełku przyjęło w kościele pw. Świętego Szczepana w Rożyńsku Wielkim święcenia diakonatu:

  1. Górski Błażej

Jeleniewo, par. N.S.P.J.

  1. Jasiński Marcin

Augustów, par. św. Rodziny

  1. Kowalski Daniel

Rożyńsk Wielki – par. św. Szczepana

  1. Maciejewski Michał

Judziki, par. św. Apostołów Piotra i Pawła

 

13147750_1091571540926787_31983791745542626_o