Rektor

Seminarium duchownemu przewodzi rektor, który reprezentuje biskupa w seminarium oraz seminarium wobec biskupa i wobec różnych instytucji. Rektor odpowiada za całość formacji seminaryjnej. Jego zadaniem jest troska o integralność i harmonię drogi wychowawczej, zwłaszcza poprzez współpracę z osobami, wspólnotami i instytucjami zaangażowanymi w formację seminaryjną. Wszyscy oni powinni – pod zwierzchnictwem rektora – respektować przepisy zawarte w programie formacji kapłańskiej i w regulaminie seminaryjnym.

Rektor koordynuje pracę wychowawców, utrzymując z nimi więzy braterskiej
miłości, z zachowaniem niezależności forum sumienia. Czuwa też nad tym, aby seminarzyści regularnie korzystali z posługi stałego spowiednika i kierownika duchowego. Wobec wszystkich przebywających w seminarium rektor spełnia obowiązki proboszcza (z wyjątkiem spraw określonych przepisami prawa)

Do podstawowych zadań rektora należą nie tylko działania kierownicze, ale także
pedagogiczne. Wymaga się od niego towarzyszenia seminarzystom, poznawania ich we wszystkich aspektach ich formacji oraz podejmowania decyzji odnośnie do każdego z osobna i do całej wspólnoty.

„Przyjmując wskazówki i pomoc współpracowników, rektor jest odpowiedzialny przed biskupem za całościową ocenę predyspozycji kandydatów w momencie przyjmowania ich do seminarium, jak również na poszczególnych etapach wychowania oraz w chwili przyjmowania święceń”

Obecnie funkcje Rektora w seminarium pełni ks. dr Marcin Sieńkowski

tel. (087) 621 75 20
e-mail: wsd@diecezja.elk.pl

Wicerektor

W seminarium może być ustanowiony wicerektor. Jego zadaniem jest wspieranie
rektora w określonych, właściwych mu obszarach życia seminaryjnego oraz zastępowanie rektora w przypadku jego nieobecności. Wskazane jest, aby wicerektor, podobnie jak prefekt, był odpowiedzialny za jakiś etap formacji seminaryjnej.

Wicerektor może być koordynatorem formacji intelektualnej (kierownikiem studiów). W przypadku prowadzenia przez seminarium studium domesticum do zadań wicerektora należy zwykle:

Opracowanie planu studiów i przedstawienie go do zatwierdzenia przez kompetentne władze kościelne, wspieranie wykładowców, przede wszystkim w okresowym doskonaleniu ich kwalifikacji, koordynacja prac sekretariatu zajmującego się studiami.

Wicerektor powinien interesować się tokiem formacji intelektualnej seminarzystów i jej wynikami, weryfikować jej integralność i przygotowywać uzupełniający program edukacyjny, uwzględniając aspekty pominięte przez uniwersytet lub wydział.

Obecnie funkcję wicerektora w seminarium pełni ks. kan. dr Maciej Maciukiewicz

Ojciec Duchowny

W zadaniach ojca duchownego trzeba wyróżnić dwie płaszczyzny: wspólnotową
i indywidualną. Działalność wobec wspólnoty wyraża się animowaniem działań w zakresie duchowości poprzez organizowanie dla wspólnoty dorocznych rekolekcji, miesięcznych dni skupienia i sesji, a także poprzez różne formy nauczania oraz troskę o liturgię i wspólne modlitwy. Jeśli w seminarium jest kilku ojców duchownych, to jeden z nich powinien być koordynatorem formacji duchowej i liturgicznej. Koordynacji wymaga ponadto działalność wszystkich kierowników duchowych i spowiedników seminarium.

Na płaszczyźnie indywidualnej ojciec duchowny spełnia zadania wobec tych seminarzystów, którzy są powierzeni jego kierownictwu duchowemu lub wybrali go jako stałego spowiednika.

Na kierowniku duchowym spoczywa odpowiedzialność za drogę duchową
seminarzystów na forum wewnętrznym, co wyraża się głównie w praktyce rozeznawania duchowego, formowania sumień, rozeznawania powołania i towarzyszenia seminarzystom w podjęciu dojrzałej i wolnej decyzji o wyborze prezbiteratu. Dlatego kierownik duchowy ma obowiązek przekazać seminarzyście osąd o jego zdatności do posług i święceń.

Obecnie funkcję ojca duchownego w seminarium pełni ks. kan. dr Paweł Tarasiewicz

Prefekt alumnów.

Niezbędnym wsparciem dla rektora w kierowaniu seminarium jest przynajmniej jeden formator. Zwłaszcza w sytuacji, gdy nie ma wicerektora, konieczny jest prefekt. Wydaje się zasadne, aby prefekt był odpowiedzialny za jakiś etap formacji seminaryjnej oraz za koordynację formacji ludzkiej, również w zakresie spraw porządkowych, zdrowia i sportu.

Mówiąc o zadaniach prefekta, najczęściej wskazuje się na zgodne z regulaminem czuwanie nad karnością. Jest ona czymś ważnym, jednak istota wychowania realizuje się poprzez rozwijanie ludzkich i chrześcijańskich odniesień między wychowawcą a seminarzystą. Nie ma bowiem jakiegoś systemu wychowania, który by miał zastosowanie w odniesieniu do wszystkich. Ta zasada wymaga od prefektów systematycznego towarzyszenia seminarzystom w personalizacji wymagań życia seminaryjnego.

Mądre towarzyszenie umożliwi rozeznanie sytuacji, jakie seminarzyści przeżywają, aby dostosować ogólne zasady do przypadków szczegółowych. Pomocna rola regulaminu w dojrzewaniu osobowym zależy od metod stosowanych przez formatorów oraz od atmosfery panującej w seminarium.

Obecnie funkcję prefekta alumnów seminarium pełni
Ks. mgr lic. Artur Hałucha

Prefekt etapu propedeutycznego

Odpowiada za opracowanie i realizację programu wychowawczego właściwego dla tego okresu formacji, kieruje bieżącym funkcjonowaniem domu propedeutycznego (analogicznie do rektora seminarium, lecz pod jego kierunkiem) oraz rekomenduje kandydatów do następnego etapu formacji seminaryjnej. Powinien go wspierać przynajmniej jeden prezbiter, np. proboszcz parafii miejsca lub dodatkowy formator etapu propedeutycznego. W tym okresie nie powinno zabraknąć obecności ojca duchownego, który od początku formacji pomaga kandydatom w prowadzeniu życia duchowego. Okresową pomocą służą też inni formatorzy seminarium.

Obecnie funkcję prefekta etapu propedeutycznego pełni Ks. mgr Dariusz Konopko